havvabade
@badeozates
Kafamın içinde tıslayıp duran yılanlar, beni ne uykuda ne de uyanıkken rahat bırakmıştı.
anne ayaklarım çocuk ayaklarımın altındaki küçük yuvarlak taşları hatırlıyor.
O uzun kış ve baharı birlikte geçiriyoruz. İyiyiz birlikte. Bana rağmen iyiyiz. İçim sessiz. Ruhum dingin. Tatlı tatlı salınıyor gemimiz sularda.
Normal şeylerin sıkıcı bulunduğu bir devre denk geldik sanırım. Müthiş bir oburluk çağı. Yeni insanın nefsi doymuyor. Sıradanı tükettik. Mutluluk dediğimiz şey sadece anlık. Lunapark treni gibi hızla çıkıp hızla inilen bir yer mutluluk…
Yaşlanmış mıydı? Hayır, yüzünde olan şey yaşlanma değildi, belki bir şeyleri anlamış olmak, böyle açıklayabilirdim onda gördüğüm değişimi.