333 yılında Bordeaux'dan yola çıkılarak Konstantinopolis üzerinden Kudüs'e yapılan bir seyahati, menzilleri ve konaklama yerle riyle anlatan bir güzergah haritası, 385-388 yılları arasında Güney Galyalı başrahibe Aetheria'nın ve yaklaşık 670'te piskopos Arculf'un hac anıları o dönemlerden kalma ünlü seyahatnameler arasında yer alır. Dönüş yolculuğunda İskoçya'nın Batı sahillerine sürüklenen piskopos Arculf maceralarını burada kaleme aldırmıştı. Yeni dinin elçileri, Kuzey Avrupa'nın bilinmeyen ülkelerini ziyaret etmişler, İzlanda'ya kadar ilerlemişlerdi. Seyahat, dinin hizmetine girmiş, Hıristiyanlık, antikçağ ile ortaçağ arasında bir köprü kurmuştu.
Reklam
Iktisatçıların garip bir tarzı oluyor. Onlara göre sadece
iki türlü müessese var: biri tabii, öteki suni. Derebeyliğin kurumlan suni, burjuvazininkiler tabii kurumlardır. Burada onlar, gene böyle iki türlü din kuran tanrıbilimcilere benziyorlar. Kendilerinin olmayan her din insanların icadıdır, kendi dinleri ise kaynağını Tanrıdan alır. Iktisatçılar bugünkü ilişkilerin, yani burjuva üretim ilişkilerinin, tabii olduğunu söylerken, servetin, içinde yaratıldığı ve üretici kuvvetlerin içinde geliştiği bu ilişkilerin tabiat kanunlarına uygun olduğunu söylemek istiyorlar.
Her ilkenin, tezahür edeceği, kendi öz yüzyılı vardır.
İngilizler, insanları şapka haline dönüştürüyorlarsa, Almanlar da şapkaları fikirlere dönüştürürler. İngiliz Ricardo'dur, zengin bankerdir ve seçkin iktisatçıdır. Alman Hegel'dir.
Emek, alınıp satıldığı sürece, bizzat bir metadır.
Reklam