İnsan, nihayet, zamanın vücududur, yapı kafesidir. Nitelik artık önemli değildir. Her şeyi sadece nicelik kararlaştırır; saate karşı saat, güne karşı gün ; fakat emeğin bu eşit kılınması, asla M. Proudhon'un sonsuz ve ölümsüz adaletinin eseri değildir. Bu sırf ve sadece modern sanayiin bir gerçeğidir.
Nihayet öyle bir zaman gelmiştir ki insanların baş ka bir şeye çevrilemez gözüyle baktıkları her şey deği şime, alışverişe konu olmuş ve başka bir şeye çevrilebilir hale gelmiştir. Bu, o zamana kadar iletilip aktarılan ama asla değişilmeyen; verilen ama asla satılmayan; edinilen ama asla satın alınmayan erdem, aşk, görüş, bilim, vicdan vs. gibi şeylerin nihayet hep birden, ticaret alanına geçtiği zamandır.