Aristoteles terimlerin kendi başlarına anlamsız olduklarında ısrar eder. On
kategori olan mantığın unsurları ancak "terimlerin kendi aralarındaki bağla anlam kazanırlar. Dolayısıyla düşünce ve söz mantığı içinde önermeler kuramına ve çeşitli yargı modalitelerine büyük önem verir. Bir önerme özneyle bir sıfatı birleştirir.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Platon Parmenides'i öldürdügünü söylüyordu ... Aristoteles de bir anlamda Platon'a karşı aynı baba katline girişmiştir. Düşüncesinin gelişimi, kırığın derinliğine rağmen, Aristoteles'in Akademi'nin kurucusu hocasına kesinlikle çok şey borçlu olduğunu ve onunla ilk bakışta fark edilmeyen büyük bir fikir birliği içinde olduğunu gösterecektir.
Bir şeyin adı, onun niteliklerinden farklı olan bir şeydir. Bir insanın adının Yakup olduğunu bilmekle, o adam hakkında hiçbir şey öğrenmiş olmam. Bunun gibi, parada da, pound, dolar, frank, düka vb. adlarında, bir değer ilişkisinin bütün izleri kaybolur. Para-adları hem metaların değerlerini ve hem de paranın ölçütü olan madenin ağırlığının alt-bölümlerini ifade ettikleri için bu gizemli simgelere verilen gizli anlamlar bu konudaki karışıklığı büsbütün artırmaktadır.
Diyalektik dışındaki bilimler sadece "ögrenilmesi gereken
ezginin girizgahıdır" (Devlet VII, 53ld). Ezgi ise diyalektiktir.
Sayı, yüzey, hacim, yıldız bilimleri sadece geçilmesi gereken
merhalelerdir; fakat var olanı temellendiren ve açıklayan ilkeye yani ldea'ya (eidos) kadar yükselemezler. Hiçbir durumda ve biçimde "oluştan öze doğru giden" diyalektigin yerini alamazlar
Allegoria'nın sözlük anlamı başka bir şey söylemek, topluluk içinde (agora) başka türlü konuşmaktır. Platon bu yolla olabildiğince çok sayıda insana seslenir ve Sokratik eğitimden sonra felsefeyi anlaşılır kılar; ona egzoterik [dışrak] bir boyut kazandırır.