Artık hangi sahilde göğsünüzü rüzgâra açsanız, peşinizden gelir işkenceci polisler gibi bu saksılar!
Reklam
Zaman nasıl da akıp gitmiş? Tam yirmi yıl oluyor Cahit Zarifoğlu ile görüşmeyeli. Bir gün de bin yıl olacak.
Mişima'ya göre ruh ve beden (flesh) ilişkisi güneş ve çelik (kılıç) üzerine indirgenmiştir. Kendimizi sevmek kendimizi benimsemek demek Mişima'ya göre kendimizi yok etmektir. Güneşi, ruhu, hayatı benimsemek olduğu gibi kabul etmek gereklidir ona göre. Aynı zamanda güç ve kas dengesini de bulmak, güçlenmek ve ruhu doyurmak da. Kitapta Mişima kendi manifestosunu ve başından geçenleri yazıyor. Spor yapmayan, vücudunun limitlerini zorlamayan, vücudunun limitlerini bilmeyen insanı ucuz hayaller peşinde yitip giden biri olarak görüyor. Aslında platonik idealler arkasında saklı bu melankolinin en sonunda intiharla neden bittiğinin bir kanıtı bu kitap. Mişima'ya göre yükselmek için yıkmalı, yıkmak için yükselmeli.
8/10 çünkü bazı yerler gereksiz uzatılmış
Reklam