Yaşamımın bittiği gösterildi bana
Seninkiyle
O senin egemenliğinde
Sonsuz sandığım yaşam
Ve gelecek o tek umudum şimdi mezardır
İlgisiz bir dünya ortasında seninkine eş
Nasıl yakındım sana üşüyorum yanında başkalarının.
Yaşamının en kısa gecesi oldu
Ölümünden önceki gece
Kanını yakıyordu bileklerine dek
Hala yaşamakta olduğu düşüncesi
İğreniyordu vücudunun ağırlığından
Gücü inletiyordu onu
Tam bu tiksintinin dibinde
Gülümsemeye başladı işte
Tek BİR arkadaşı yoktu ama
Milyonlarcası milyonlarcası vardı
Öç almak için ve biliyordu bunu
Gün onun için doğdu.
Êêê baş e... hûn bi Xwedayê min û xwe kin, qewmekî ku nikaribe şa'irê xwe xwedî bike, meşrûiyeta nivîskar/helbestkar/hunermend di nava lep û lêvên bizavinan de be, ew qewm, ew gel, ew ax... azadiyê heq dike?!