Yekî qurre gotibe jî, 'şair ji roja ku ji dêya xwe dibe, şair e', Berken ne weke şairekî: lê weke şoreşgerekî, weke welatparêzekî çepgir hate girtin û bi salan di hepsa nasraw û navdar Zîndana Diyarbekrê de ma!
Wekî ku wî jî di helbesteke xwe de aniyê zimên û gotiye 'em ji nifşa êşeke perekende ne', bi rastî jî em di heman demê de, li heman welatî, bi heman şêweyê rûberûyên heman êş û azarê ne!
Yaşamak bölüşmektir iğreniyorum yalnızlıktan
Ölümün bağları tutuyor daha beni
Eskisi gibi kucaklamıyorum kimseyi gerçekten
Ekmek bir mutluluk simgesiydi
Öpüşümüzü daha bir sıcak kılan cânım ekmek
Sığınabilinir tek yer bütün dünyadır
Bugün benim için yaşamak yanıtlamaktır bilmeceleri
Ve yadsımaktır doğuşun kör acısını
Parıltısı olmayan yararı olmayan yıldız her zaman
Yaşamak yitmesidir insanın kavuşmak için insanlara
Dereyi silsin ırmağın solgunluğu
Şaşılası gözler yerli yerinde görsün her şeyi
Yoksulluğu silinmiş görsün bakışları düzen içinde
Tohumda çiçekte ağaçta büyüyen bir düzen
Evrene destek olan canlı bir yapı
İnsandan insana gençleşen ve gülen çocuk.