Sağ dizini kırmış, elleri belinde, başı öne eğik, o ilahi at kuyruğu artık o kadar havalı değil gibi, düşünceli bir ifade var yüzünde. Kaybedilen şampiyonluktan çok bundan sonra nasıl bir hayatın onu beklediğini düşünüyor gibi sanki. Arkasına dönse takım arkadaşlarının hayal kırıklığı da onun omuzlarına yüklenecek sanki. Zaten yükü ağır belli, omuzları çökmüş.
1993 yılında yılın futbolcusu seçilen ama 1994 yılında Dünya Kupası finalinde Brezilya karşısında penaltı kaçıran ve kupayı Brezilya'nın eline bırakan Roberto Baggio'dan bahsediyorum.
Bir penaltı atışından sonra insanın hayatı ne kadar alt üst olabilir?
Tıpkı yukarıda anlattığım gibi Joseph, namı diğer Panenka, da bir penaltı kaçırır. Takımı 2-0 geridedir aslında ama takım küme düşer, en büyük rakipleri şampiyon olur ve bu andan sonra Joseph artık Panenka'dır ve öyle anılarak hayatının tepetaklak oluşunu izler 25 yıl boyunca.
Belki o maçta Panenka penaltısı denemese hayatı düzenli olur, eşi ile ayrılmaz, kızı ile arasına dağlar girmezdi.
Bir kitap gerçekle kurgu arasında sıkıştırır mı okuyucularını? Bu kadar anlatım ustalığı hele ki Vatikan hususunda...
Kitabın sonunu bilmiyor, hep acaba?düşüncesi oluşturmuştu. Son sayfalarına kadar Kardinal Baggıo' dan şüphelenirken, ters köşe olmak üzmüştü beni.
Longdon' un hafızası kitabın gövdesi gibiydi. İnancın insanları nasıl kör edebileceğini gösteren bir kitap. Yazarın tarih, bilim, din, uzay vs bir yığın konuda bu kadar bilgi sahibi olması da entrasan.
Roman kurgusu sürükleyiciliği harika da... O helikopterden paraşütsüz atlayarak nasıl sağ salim yere indiklerini bir türlü çözemedim. Keyifli okumalar.
