Daha çocukluğumda,
Dinlemiştim bu masalı:
Su, rüzgâr ve namus
Bir gün saklambaç oynamışlar.Önce su saklanmış;
Fakat çabuk bulunmuş
Derin vadiler arasında...Sonra rüzgâr saklanmış,
Onu da bulmak kolay olmuş
Yüksek dağların tepesinde...Sıra namusa gelmiş
O da şöyle söylemiş:Dinleyin bir kere,
Ben kaybolursam
Bulunmam hiçbir yerde...
İşte, o günden beri namus kaybolunca,
Bulunmaz hiçbir yerde.
Ve Nemecsek herkesin emirlerini memnuniyetle yerine getirdi. Evet, kendinden istenenleri yapmaktan zevk alan böyle çocuklar da vardır,ama çocukların çoğunluğu emir almak değil, vermekten hoşlanırdı.