...Zen üstatları diğer şeylerin yanında, dünyanın gelip geçiciliğinin de farkına varırken şeylerin, duyguları acıtan basitliğinin de tadını çıkarıyorlardı: Budistler buna tathātā, ya da "böylelik" der. Bu anlamda, karesansui meditatif bir araçtı; Kazancakis'in ruhani alıştırmalarından biriydi: Dünyevi şeylere açlık duymamayı hatırlatıyordu.