Ama kız el değmemişliğiyle, ondan başka kimseyi bulamadığı yalnızlığı içinde, yavaş yavaş oğlana hayran oluyor, bütün benliğiyle ona bağlanıyordu. Bir arada olduklarında, sabahtan akşama, bir dediğini iki etmemek üzere sürekli bakışlarını kolluyor, bir bakıma onun varlığıyla yaşıyordu.
Sayfa 75 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu
Pauline'de ağır basan yaşama sevgisiydi, bu sevgi her geçen gün artıp taşıyor, yengesinin ona "hayvanların anası" demesine yol açıyordu. Yaşayan, acı çeken her şey yüreğini capcanlı bir sevecenlikle, karşı konmaz bir sevip okşama isteğiyle dolduruyordu.
Sayfa 60 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu