bahar
@baharrykl
ve sonsuza kadar orda olmak.
Hayır, ben başka insanlarla anlaşamam, onlarla bir arada yaşayamam; şimdi bile öyle düşünüyorum; kırk yıl ömrüm varsa, işte şimdiden söylüyorum bunu: Benim ülküm, kendi köşeme kapanmaktır.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Anlamıyorum: insan, aklını ve yüreğini tamamen bağlayan bir üstün düşüncenin etkisi altındayken, artık onun dışında kalan bir şeyle yaşayabilir mi?
O kadar haklısın ki...
Belki de oturup yazmaya başlamakla çok kötü ettim: insanın söze döktüğünden çok daha fazlası, ölçülemeyecek kadar çoğu içinde kalıyor. Düşünceniz kötü de olsa, henüz yalnız zihninizdeyken, her zaman daha derindir; gelgelelim, düşünceyi söze döktünüz mü, çok daha gülünç, daha adice bir şey oluyor.
Bak, ben kesin olarak ne için yaşadığımı bile bilmiyorum! Ama... Sana o kadar büyük bir minnet hissi duyuyorum ki...
Oh, moncher, çağımızda çocuk yetiştirme sorunu, korkunç bir şey! Çocuklar küçükken, sadece altın saçları kıvır kıvır günahsız varlıklar. Çocukluklarının ilk yıllarında karşında kelebek gibi, oradan oraya uçuşur ve günahsız gülüşleriyle, o aydınlık, ışıl ışıl gözleriyle bakarlar sana. Sanki hepsi Tanrı'nın birer meleği ya da güzel birer küçük kuş yavrusudur. Gelgelelim, sonradan öyle bir hale geliyorlar ki, insanın 'keşke hiç büyümeselerdi' diyeceği geliyor.