Ruhunun derinliklerinde yaşamında büyük değişikliklerin böylece bertaraf edilmiş olmasından ve eski alışkanlıklarına aynen kavuşmaktan doğan utangaç bir hoşnutluk vardı.
Bir sayfa, böylece, yavaşça çevrildi ve tüketilmiş günlere eklenerek öbür tarafa geçti, şimdilik biriken sayfalar ince bir cilt oluşturmakta ama buna karşılık kalan sayfalar bitmek bilmez bir hacim sunmaktadır. Ama yine de biten bir sayfadır yani yaşamın bir parçası.
Elveda kendini bu yapıdan bir türlü kurtaramayan melankolik dost; elveda senin gibi çok uzun zaman inatla umut edenler: Zaman elini sizden daha çabuk tuttu, sizinse artık her şeye yeniden başlama hakkınız yok.
Tam olarak ne istediklerini tanımlamak zordur ama kesin olan bir şey varsa o da ne istemedikleridir. Madem öyle küçük at, ovadaki yol boyunca koş dört nala, daha geç olmadan koş, yorulsan bile, yeşil çayırlara, bildik ağaçlara, insanların oturdukları yerlere, kilise ve çan kulelerine varmadan sakın durma.
Kendini aniden herhangi bir serüvene hazır hissetti ve yazgısının onu diğer insanlardan üstün kılacak güzel bir yazgının burnunun dibinde olduğuna ilişkin bir önsezi içini neşeyle doldurdu.