mortuus

mortuus
@balkansude
Masum sayılırım sevmek suçsa Annem vardı birkaç anımda ve hepsi bu Edebiyatı sevdim ya da Çok çabuk affettim Raskolnikov’u
“Kendimi bir kenara itilmiş, kendi yanığı ile tütsülemiş zannederken başka bir yangına, yersiz yurtsuzlar atlasına mı düşürdüm? Sınırları silip atan, yanık kokulu bir rüzgâr mı esiyor?”
Sayfa 11 - İletişim·Kitabı okudu
Reklam
Uzaydasın, kafanda bir uzay başlığı dünyaya bakıyorsun. Geldiğin yerden çok uzaktasın, hem mesafelisin hem ilişkili. Ve bu ikisi, ilişki ve mesafe aynı anda tek şey oluyor. Mesafe de bir ilişkidir mi demiş oldum?
Sayfa 10·Kitabı okudu

mortuus

, bir kitap okudu
7/10
·100 syf.·
2024 1. kitabı
İlhami Algör
7.5/10 · 319 okunma
Henüz vakit varken, gülüm Paris yanıp yıkılmadan, henüz vakit varken, gülüm, yüreğim dalındayken henüz, ben bir gece, şu Mayıs gecelerinden biri Volter rıhtımında dayayıp seni duvara öpmeliyim ağzından sonra dönüp yüzümüzü Notrdam'a çiçeğini seyretmeliyiz onun, birden bana sarılmalısın, gülüm, korkudan, hayretten, sevinçten ve de sessiz sessiz ağlamalısın, yıldızlar da çiselemeli, incecikten bir yağmurla karışarak. Henüz vakit varken, gülüm, Paris yanıp yıkılmadan, henüz vakit varken, gülüm, yüreğim dalındayken henüz, şu Mayıs gecesi rıhtımdan geçmeliyiz söğütlerin altından, gülüm, ıslak salkım söğütlerin. Paris'in en güzel bir çift sözünü söylemeliyim sana, en güzel, en yalansız, sonra da ıslıkla bir şey çalarak gebermeliyim bahtiyarlıktan ve insanlara inanmalıyız. Yukarda taştan evler, girintisiz, çıkıntısız, birbirine bitişik ve duvarları ayışığından
Şiir
gecenin ortasında ne işin var yıldızlara dokunma yanarsın bak birazdan ay da batacak karanlık bulaşmasın ellerine tersine döner yolunu bulamazsın içi dışı uzay tozu yansımalar sahi mi yalan mı anlayamazsın bir rüya gemisi iskele sancak dokunup geçiyor hayallerine ağlayasın gelir ağlayamazsın sevmek insanın yüreği kadar küçükse büyüğünü taşıyamazsın yalnızlığı da dene oldu olacak nasıl yankılanır derinden derine iyi midir kötü mü çıkaramazsın insan insanı kendisi tamamlar içinde başka dışında başkasın eksikliğin fazlana elbet bulaşacak öbürü sığacak bunun derisine yoksa sabaha sağ çıkamazsın Attila İlhan
Şiir