Onu tanıdığımda neşeli sayılırdı aslında, sonra gözleri hep dolmaya başladı böyle. Gitmesinden o kadar korkuyordum ki her şeyi daha da kötü hale getiriyordum.
Neden olduğum şey için tekrar özür diledim. Ardından sesimi kesmem için ilk defa bağırdı bana. Bir kere daha özür diledim. Tekrar özür diledim. Epey özür diledim. Aklımı kaybettiğimi fark etti ve eskiden annemin yaptığı gibi başımı dizine yatırıp saçlarımı okşamaya başladı.
Beraberken iyiydik, ancak aslında birer yabancı olduğumuzu, bu dünyayı çözemediğimizi, bizi sokakta hızlı adımlarla köşelerden yürürken gördüğünde hemen fark edebilirdin.