Sevda Altundağ
@balkonn
Kitabın özeti diyebilirim
söylüyorum sana, dünyanın en tehlikeli duygusu aşktır. İnsanları felakete sürükler.
tolstoy, genç bir kızın ağzından, yani birinci tekil şahıs, uzun bir hikaye yazmış, çok güzel. kızın bir adama aşık olmasını, evlenmesini ve sonra kocası olan adamın yaşattığı hayal kırıklıklarını anlatıyor. et yemeyerek peygamber olmaya çalışan ve bir ömür boyu karısıyla kavga eden o aksakallı kontun, kendisini genç bir kız yerine koyup, onun duygularını bu kadar iyi anlatabilmesi ilginçti doğrusu. demek ki kendini genç bir kız gibi hissedebilmişti. belki de edebiyatçılık, anlatmaktan çok, bir anlama uğraşına dayanıyordu.
sanki bir önemi varmış gibi, neyin doğru neyin yanlış olduğunu anlamaya çalışıyordu durmadan.
"gördüğünüz gibi her şey bir hikayedir" dedim, "ve nereye kadar gerçek olduğunu bilmemize imkan yoktur. insanlar birbirine durmadan yalan söyler." "siz de söyler misiniz?"
anladım ki insan soyunun duygularını anlatan, psikolojik derinliklerine inebilen tek bir birikim vardır: o da edebiyat.