Üçüncü tekil şahsın sığınağına koşuyorum, geçmişin mayın tarlalarına başkasını gönderiyorum. Bir zamanlar birinci tekil -ben- olan kişiyi gönderiyorum ve hâlâ hayatta mı diye sormaya korkuyorum. Onlar, geçmişte olduğumuz tüm kişiler, hâlâ hayatta mı?
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bir zamanlar açık olan, başkalarına ve onların öykülerine giden koridorların şimdi mühürlü olduğu ortaya çıkıyor. Kendi bedeninin içinde bir ev hapsi.
Önceleri zaman zaman hiçbir şeyin empatiyi uyandırmaması için karanlığa kapanmak, hiçliğin tedavi edici karanlığında öylece oturmak isterdim. Kendi dağılmamı önlemek, başka insanların hüznünü ve öykülerinin akışını durdurmak için.
Şu anda tek istediğim, birkaç gün boyunca geçmişi, başkalarının tüm öykülerini kendi öyküm gibi yaşadığım o çocukluk dönemindeki bedensel yoğunlukta hatırlamak.
Bir zamanlar her şeyde olabilirdim, her şey olabilirdim. Şimdi, olgun yaşlarımın beceriksizliğinde, kaybetmiş olduğum her şeyin ufak bir telafisi olarak, her şeyi yanıma toplamak istiyordum.