Aylar önce Barış Manço sanıp şöyle bir kitap ayracı almıştım. Behzat Ç.'miş 🙄 elindeki tesbihle bira bardağını ve arkasındaki bar yazısını kardeşim söyleyince farkettim. Benim her sakallı gür saçlıyı Barış abi sanmam peki... Ha bir de seviliyorsun be Barış abi.
Sokak köşesinde bir bar Bu duvar bizi hatırlar, Senin benle anlatılmayan hikayelerin var.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"Kes granîya barê kesî nîzane."
Min davêt ser milê xwe barê derdan û xeman Min rê girt û ez meşîyam ketibum devê çeman Dil û hinavêm helîya rih min nema Çavên ziha bun ji girî av lê neman Koçan bar kir ez mam e li waran Ne gazî û ne qêrîn ne fîgan û hewar e Ez mam bê xwedan bê hogir û heval e Bê bext felek te ez dur kirim ji yar a, Bi xwedê ez dizanim tu jî ji min xirabtir î Dilê te min jî bir nake tuyî xwezîya vî dilî Hinavên te ferîşîn tu jî ji min xirabtir î Xwezî te ditiba hîn ez sax û ne mirî..
Kurdî
icimde kotu bir his bar
Harabi
Ne çare zahida Kızılbaş olduk Da'ima bade-yi gülfam süzeriz Bezmimize mahbub bir saki bulduk Anın içün böyle sarhoş gezeriz Bektaşiyiz yahu etmeyüz inkâr Ne mahz söylenir dillerde her bar Bizlere bir mahbub olursa şikâr Kırk kişi ile anı heman düzeriz HARABİ nedir bu melâmet hali Efsane söyleyüb uzatma kali Zahid ağzı bizce torba misali Çekince yuların ağzın büzeriz.