"çiyayo ho çiyayo
yê hêvî pê xuyayo
kê ji ava te venexwar givîjên te kê nebir?"
Atış serbest- Talim
Ortalık cehenneme dönmüştü. Fakat topçuların ilk denemelerindeki
uyuşukluğuna köpüren Süleyman Reis adeta barut kesilmişti; öyle ki, bir tek kıvılcım adamın
patlamasına yetecek gibiydi. Talim sürerken, seğirdim halatlarına asılıp top salya etmekten en nasırlı
eller bile su topladı. O ağır gülleleri kaldırıp namluya sürmekten topçuların kolları koptu.
Uskuncacıların, tomarcıların ve aylakçıların anası ağladı. Serin havaya rağmen herkes ter içinde
kalmış, barut isinden suratlar kapkara kesilmişti. Fakat öğle vaktine doğru beklenmedik bir şey oldu:
Toplardan biri geri teperken halkasını bordaya bağlayan seğirdim halatı koptu ve bu ağır silâh geriye
doğru savrularak topçubaşına çarpıp adamcağızın bacağı üzerine devrildi. Topçubaşı acıyla feryat etmeye başlayınca, o yoğun dumana rağmen mürettebattan durumu gören bazı kişiler yardım edip
kurtarmak üzere adama doğru koşturmaya kalktıkları an, güvertenin ortasında bir kırbaç şakladı.
Süleyman Reis,
"Bre gavatlar! Muharebede olsaydık demek ki top başından ayrılacaktınız! Ateşkes
emri verilmeden bu gemide merhamete yer olmaz! Haydi yerlerinize! Yisa!" diye bağırdı. Zavallı
topçubaşı, kolombornenin altında acıyla feryat ediyordu. Tıpkı musluktan akar gibi adamcağızın
bacağında kan fışkırmaktaydı. Daha şimdiden zeminde büyük bir kan gölü oluşmuştu. Aylakçılardan
biri barut dolu kovasıyla koştura koştura gelirken bu kan gölünde ayağı kaydı ve yere yuvarlandı.
Ardından, Kırbaç Süleyman'ın bir baş işaretiyle buraya bir kova talaş döküldü. Eğer bir tomarcı,
Amat'ın hekimi İbrahim Bey'e haberi yetiştiremeseydi topçubaşı kan kaybından ruhunu teslim
edecekti. Bîçarenin bacağına kemer bağlayıp sıkan hekim, Süleyman Reis ortalıkta kalabalık
istemediği için tam dört saat yaralı zabitin başında bekledi. Ancak öğleden sonra talim bitince,
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bela bârân gibi gökten yağarsa
Hakikat sûfilik incinmemektir
Serapa bâr-ı gam sana ağarsa
Hakikat sûfilik incinmemektir
"hebûna te pêwîst e ji bo jiyanê
ji bo çêkirina çayeke xweş
xwendina helbestek bêhnxweş..."
"ger tu hebî
dem xwe bi xwe kok dibin
li ser rîtma lêdana dilî ji bo firînê
ziman, li ser pênc şeş tîpên sade û tenê
standard li ser xeyalên bedew.."
Paytexta Medan bajarê Hemedanê bûye. Dema Keyqubad dewleta xwe ava kiriye ew der wek paytext hilbijartiye. Berî wî jî ew der bajar bû û navê wî bajarî "Hengmadan” bû. Peyva "heng”ê çawa ku di peyvên wek serheng û hengameyê da tê dîtin, watayê komê dide. Lewma Hengmadan tê wateya koma Medan. Hengmadan dawiyê sivik bûye û şeklê Hemedanê wergirtiye. Heçî “Ekbatan” e, ew varyanta diyalekta Hexamenîşiyan e. Ji ber ku di diyalekta Hexamenîşî da “d” dibû “t” navê vî bajarî di kîtabeyên xwe da wek "Hengmetan" nivîsîne û ew jî di devê Yûnaniyan da bûye Ekbatan. Berî Keyqubadî paytexta Medan Medaîn bû ku bajarekî nêzî Bexdayê bû. Medan ew der wek "Medayan" (Madayan) anku bajarê Medan bi nav kiribûn. Lêbelê ji ber ku li wê derê heft bajar [yan bajarok] hebûn, Ereban bi şaşî peyva Medaînê wek pirjimara "Medîneyê (bajar) fêm kirine, wateya "bajaran” lê bar kirine û di encamê da wateya wê ya berê hatiye jibîrkirin.
