BARAN
@baran39
Yine hayal etti.
Hayal etmek kadar güzel şey yoktu.
İnsanı insan eden hayal etmekti."
Sait Faik Abasıyanık
513 okur puanı
Temmuz 2015 tarihinde katıldı
şayet bir gün, ey gökyüzü
kanatlanırsam bu sessiz evden
ağlayan çocuğa nasıl söylerim
tutsak bir kuşum vazgeç benden
seni istiyorum ve biliyorum
asla koynuma almayacağım
sen o aydın ve pırıl, pırıl gökyüzüsün
ben bu kafeste bir tutsağım
ŞAİRİN GÖMLEĞİ...
Ahmed Arif ve Cemal Süreya her zaman aynı meyhanede içerler, dertleşirler, şiir yazarlar ...
Bir gün Ahmed Arif meyhaneye gelmez. İki gün, üç gün derken, neredeyse aradan bir hafta geçer. Cemal Süreya dayanamaz, garsona sorar : "Oğlum bizim Ahmed'i hiç gördün mü? " Garson: " Yok Cemal Abi hiç görmedim, bir haftadır uğramıyor valla. " der
Bunun üzerine Cemal Süreya, Ahmed'i aramaya başlar fakat bir türlü bulamaz. En son ispirto içilen üçüncü sınıf meyhanelere bakmaya karar verir ve bu yerlerden birinde bulur Ahmed Arif'i.
"Nerelerdeydin Ahmed ?" diye sorar, Ahmed Arif cevap vermez. "Oğlum söylesene, biz seninle dostuz."diye üsteler. Ahmed Arif: "Cemal, ben sana çok büyük bir hata yaptım. " der sadece. Cemal Süreya :"Ben böyle bir hata yaptığını hatırlamıyorum " dese de, "Yok yok, yaptım. Ben senin kız kardeşine aşık oldum." deyiverir Ahmed Arif. Cemal Süreya da bunun normal olduğunu söyleyerek, "Senin gibi bir insandan daha iyisini bulacak değil ya Ahmed " der. Uzun uzun konuşup dertleşirler.
Cemal Süreya :" Evlen kız, Türkiye'nin en iyi şairi. " diyerek kız kardeşi Ayten'i Ahmed Arif ile buluşup görüşmesi için cesaretlendirir bile. Ayten önce şaşırır ama ağabeyinin sözünü de dinler.
Zafer Çarsısı'nda buluşmak üzere sözlesirler ama o gün Ahmed Arif buluşmaya gelmez. Çok sinirlenen Ayten, durumu ağabeyine anlatır. Cemal Süreya da sinirlenir.
Eliyle koymuş gibi yine aynı üçüncü sınıf meyhanede içerken bulur Ahmed Arif'i ve :" Neden kız kardeşimi beklettin? " diyerek başlar söylenmeye... Ahmed Arif ise :" Gömleğim kirliydi be Cemal, temiz bir gömleğim yoktu. O gün onun karşısına kirli gömlekle çıkmak olmazdı. " der sadece .
REYHAN - Ot Dergisi
DAYAK ATILIP ÇÖPLÜKTE ÖLÜME TERK EDİLEN ŞAİR
1943'de Van'da 32 kişinin ölümü ve bir kişinin yaralanması ile sonuçlanan Muğlalı Katliamı ile ilgili yazdığı "Otuz Üç Kurşun" şiiri sebebiyle Ahmed Arif, defalarca sorgulanıyor, dövülüyor ve sonunda bir çöplükte ölüme terk ediliyordu.
"Şu Bahçelievler’de manyağın biri otuz tane tavuğu çalsa, kesse, ertesi gün Ulus Gazetesi olayı dört sütun üzerinden verir. Tavuk değil bu yahu 33 tane senin vatandaşın. Hiçbir suçu yok. Tertemiz. Belki hepimizden daha suçsuz. Kimsesizlikten başka suçu yok. Kimsesiz adamlar o kadar…”
“İşte bu “Otuz Üç Kurşun” şiiri yüzünden geldiler götürdüler beni. Gece sabaha kadar dövdüler. “Oku” dediler, okumadım. Dövdükten sonra o tellerden aşağı attılar beni. Orada öylece kalmışım. Sabah çöpçüler gelip buluyorlar. Sokak köpekleri gelip gelip kokladılar beni. Ödüm koptu, ölü sanıp yiyecekler diye…”
OTUZ ÜÇ KURŞUN ŞİİRİNDEN
Vurulmuşum
Dağların kuytuluk bir boğazında
Vakitlerden bir sabah namazında
Yatarım
Kanlı, upuzun...
Vurulmuşum
Düşüm, gecelerden kara
Bir hayra yoranım çıkmaz
Canım alırlar ecelsiz
Sığdıramam kitaplara
Şifre buyurmuş bir paşa
Vurulmuşum
Hiç sorgusuz, yargısız
Kirvem, hallarımı aynı böyle yaz
Rivayet sanılır belki
Gül memeler değil
Domdom kurşunu
Paramparça ağzımdaki...
AHMED ARİF
