BARAN

BARAN
Yine hayal etti. Hayal etmek kadar güzel şey yoktu. İnsanı insan eden hayal etmekti." Sait Faik Abasıyanık
aaah! ne güzel olurdu güz olsaydım yabansı, coşkun, renk dolu olsaydım bir şair gözlerimde göksel bir şiir okusaydı yanımda sevdalı bir kalp alazlansaydı ...
ne yazık ki bardağımda benim hasret ve acı vardı sadece ey sonbahara ermiş umutlarım adımın çiçek dolu tacı nerede?
sarılayım diye sana geldim oysa gördüm yapraksız bir dalsın umudumun gözünde sen ölümün gülümsemesisin
acaba saçlarımı yeniden rüzgârda tarayacak mıyım? acaba bahçelere menekşe ekecek miyim ve sardunyaları pencere ardındaki gökyüzüne koyacak mıyım? dans edecek miyim yeniden bardaklar üstünde? kapı zili acaba beni yeniden sesin bekleyişine doğru götürecek mi?
ben çıplağım, çıplağım, çıplak sevgi sözcükleri arasındaki duraksamalar gibi çıplak ve aşktandır tüm yaralarım benim aşktan, aşktan, aşktan.