Gül kurumuş, rengini kaybetmişti. Fakat hayalim ona eski tazeliğini, doğal rengini veriyordu. Ona şimdi taze hayatını bahşedecek sıcak, coşkulu bir kalp yoksa canlı, geniş bir hayal var. Onu şimdi öpecek, koklayacak, kalbi üzerinde saklayacak bir vücut bulunmuyorsa ağlayacak, gözyaşı damlalarıyla kurumuş yapraklarını ıslatacak iki göz var.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
“Ben onu bütün hıyanetleriyle,bütün ayıplarıyla yine seviyordum.Meliha denildiği zaman ciğerlerimin geniş bir nefes alarak büyüdüğünü,kalbimin bin türlü sızılar arasında yine bir sevda belirtisi duyduğunu hissederdim.Hayır !Ben bu uğursuz aşkı,kalbimi tırnaklarımla paralasam oradan çıkarmak mümkün olmayacak.O,kanımın yuvarlarına nüfuz etmiş sevda parazitidir.Bu kan damarlarımda dolaştıkça,bu kalp hareketine devam ettikçe o aşkın benden geçmesi ihtimali de yok.”