bibliosmiabook
@barfii
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
Meşguliyeti olmayan beyin kısa zaman sonra gereksiz şeylerle ilgilenmeye başlar. Hiçbir şey yapmayan kişi sıkıntılarını tekrar tekrar çiğniyor gibidir. Bu geviş getirme, beyni beslemediği gibi onu bitirir de. Doğru şekilde kanalize edilmeyen enerji faydalı amaçlar uğruna harcanmadığı, verimli kullanılmadığı takdirde kötü niyetli hislerimizin kurbanı olur.
Belli belirsiz kişilik sorunlarımız ortaya çıkar.
Günlerimiz , uykularımız zehirlenmeye başlar.
Israr etmenin bir anlamı yok. Yetenek dışarıdan, tepeden inen bir şey değildir. Gelişim de dışarıdan içeriye doğru değil içeriden dışarıya doğru olur. Dış etkenler sadece bir aksesuardır. Belki de tahminimizden daha az yardımcı veya engel olur. Bu yüzden Paris'te oturan öğrenci, oturmayan öğrenci diye ayırmak yanlıştır.
Yalnızca iki büyük kategoriden bahsedebiliriz; istekli, ciddi şekilde harekete geçenler ve zayıf iradeli, harekete bir türlü geçemeyenler. İlk grupta olanlar ortam ve imkanlar ne olursa olsun kısıtlı imkanla bile harikalar yaratır ve genellikle imkanı da istekleriyle oluştururlar. İkinci grupta olanların da kitaplarla dolu kütüphaneleri, malzeme ile dolu laboratuvarları olsun hiçbir şey yapmazlar.
Ben de size o zaman günde sadece 3 saat çalışın diyorum bakın göreceksiniz ; günde 3 saat çalışmayla 6 ay sonraki verim mi yoksa günde 6 saat çalışmayla 3 ay sonraki verim mi faydalı olur?
İş miktarı aynı ama sonucun farklı olacağı kesin.Gottrifried leibniz'in dediği gibi "beynimi parlatacağım diye ne kadar aşırı çalışırsanız, o kadar köreltirsiniz."