Turid Lammers hiçbir yere doğru gitmiyordu, hayatına bir yön çizmemişti, yalnızca o an ve orada var oluyor, ışık saçıyordu. Bütün bu hevesinin, coşkusunun, planlarının, günün her saatinde okulda, çiçekçi dükkanında, Tiyatro Topluluğu'nda ve Bjørn Hansen'le yaşadığı hayatta ortaya çıkan enerjisinin tek bir hedefi vardı: Anı yaşamak.
Çünkü Galiçya'da şarkı söylemek bir tapınmadır. Sevinçli ya da üzgün olunduğu için ya da Tanrı bir ses bağışladığı için şarkı söylemezler. Çünkü hayatta şarkı söylemenin bir gereksinim olduğu anlar vardır.