şefik barkın

Hayata paçavra diyenler meğer ne doğru söylüyorlarmış.
Sayfa 464 - İnkılâp yayınları·Kitabı okudu
Edebiyat
Yavaş yavaş buna da alışmaya, bu acıyı da hazmetmeye başlıyorum. İnsan, neye tahammül etmiyor ki!..
Sayfa 446 - İnkılâp yayınları·Kitabı okudu
Edebiyat
Fakat insan daima gözünün önünde duran şeylerdeki değişikliği fark edemiyor.
Sayfa 359 - İnkılâp yayınları·Kitabı okudu
Edebiyat
İnsan, yaşadığı yerlerde beraber bulunduğu insanlara görünmez ince tellerle bağlanırmış: ayrılık vaktinde bu bağlar gerilmeye, kopan keman telleri gibi acı sesler çıkarmayan başlar, her birinin gönlümüzden kopup ayrılması, bir ayrı sızı uyandırırmış.
Sayfa 207 - İnkılâp yayınları·Kitabı okudu
Edebiyat
İnsan birini sevmek felaketine uğradı mı esir gibi bir şey oluyor.
Sayfa 76 - İnkılâp yayınları·Kitabı okudu
Edebiyat