"Bir fikrin, en zor şartlar altında bile nasıl yeşerip dallanıp budaklandığını görmek anlatmaktadır. Bu eser, sadece dini bir metin değil; aynı zamanda 1927-1934 yılları arasındaki Said Nursi'nin Barla hayatının, bir sürgün döneminin ve o dönemdeki 'hizmet' felsefesinin satırlara dökülmüş samimi bir günlüğü niteliğindedir.
Kitap, Bediüzzaman Said Nursi ile talebeleri arasındaki mektuplaşmalardan oluşuyor. Ancak bu mektuplar sadece hal-hatır sorma değil; derin felsefi sorulara verilen cevaplar, iman hakikatlerine dair izahlar ve bir topluluğun ortak bir ideal etrafında nasıl kenetlendiğinin kanıtı.
Talebelerin yazdığı mektuplardaki 'öğrenme aşkı' ve 'sadakat' temaları, günümüz dünyasının yüzeysel ilişkileriyle kıyaslandığında insanı derin bir tefekküre sevk ediyor.
Bir kitabın şöhreti, içeriği kadar -belki daha fazla- yazarıyla ve kitabın topluma olan etkisiyle alakalı oluyor. Bu sebeple, okuyunca hiçbir mana vermediğimiz ya da bize çok basit gelen antik dünyada yaşamış filozofların eserleri hâla revaçta.
Diğer yandan, bazen kitabın içeriğindeki ilmî kaliteyi düşüren ve gereksiz hacmini artıran pasajlar, kitabın toplum üzerindeki etkisini daha da artırıp okuyucu kitlesi toplayabiliyor. Tabi okuyucu kitlesinin kalitesi de bariz bir dönüşüm yaşıyor. "Fırsat maliyeti" gibi, yazarın nasıl bir kitle seçeceği ve nasıl bir kitleyi kaybedeceği ile alakalı bir durum.
"Cifr ve ebced" dışında "tevafuk, keramet, mucize, rüya" ile kitabın değerini okuyucuya bırakmadan peşin hükümle kabul ettirilmeye çalışılması, ve bunu külliyatın her kitabında sistemsiz ve keyfiyete yakın bir açıklamayla tekrar edilmesi, çok rahatsız edici bir durum.
İslam alimlerinin en şöhretlilerinden İmam Gazali, böyle bir yol izlemeden hâlâ kendini okutturuyorken Said Nursi neden böyle bir yolu tutmuş? Anlamak güç.
Reklam
Her ne kadar arka kapağında "Gerçek bir aşk hikayesi..." dese de ben bu kitabın aşktan ziyade dostluk, kitap yoldaşlığı ve iyi niyetlerle örülü mini bir roman olduğunu düşünüyorum. İfadede gerçek olan şey bence öykünün gerçekten yaşanmış olması. Karşılıklı mektuplaşmalardan oluşan 110 sayfalık minicik ama bir o kadar duygu yüklü bir kitap kendisi. Bir oturuşta bitirdim. Mektuplardan oluştuğu için çok hızlı okunuyor. Sade anlatımı ve bir Amerikalı ile bir İngiliz'in karakteristik özelliklerini çok iyi yansıttığı için çok beğendiğimi rahatlıkla söyleyebilirim. Tahlil öncesi başka kitaba yoğunlaşmamak için başladığım bu kitabı yoğun okumalarınızdan sonra nefes almak için okuyabilirsiniz. Mutlu hafta sonları diliyorum.
Puan vermedi
Bu eserler bütün sınıflara ve cemaatlara daima mazhar-ı takdir oluyor. Kim görse istihsan eder. Tenkide maruz olacak eserler değil. Fakat derecat-ı takdir, derecat-ı fehim gibi mütefavit ve müteaddiddir. Herkes derece-i fehmine göre takdir edebilir.
Barla - 37
Bu pasaj çok ince ama çok temel bir enfüsî ölçü veriyor. Risale-i Nur’un başka yerleriyle birlikte okunduğunda, mesele sadece “eserlerin değeri” değil; bizim idrakimizin, niyetimizin ve istidadımızın mahiyeti oluyor.
“Bu eserler bütün sınıflara ve cemaatlara daima mazhar-ı takdir oluyor.”
Risale-i Nur’un buradaki iddiası küllîliktir.
Yani bir zümrenin, bir cemaatin, bir mizacın eseri değildir.
Bunu destekleyen temel hakikat:
“Kur’ân bütün tabakat-ı beşeriyeye hitap eder.”
(Sözler, Mu’cizat-ı Kur’aniye bahisleri)
Risale-i Nur, Kur’ân’ın bu hitabını asrın idrakine tercüme ettiği için:
âlim de istifade eder,
avam da,
genç de,
ihtiyar da.
Enfüsî mana:
Hakikat, bana benzedikçe değil; ben hakikate yaklaştıkça açılır.
“Kim görse istihsan eder.”
“İstihsan” kelimesi önemli:
Bu, derin idrak değil; fıtrî bir güzellik sezgisidir.
Risale-i Nur sık sık şunu söyler:
“Hakikat, kalbe girdiği vakit kendini tanıttırır.”
Yani:
İnsan bazen anlayamaz,
ama inkâr da edemez.
Bu, hakikatin fıtratla münasebetidir.
Enfüsî mana:
Risalei Nur- Kuran ÇelişkileriDin
Galiba ilk ve son defa Said Nursi hakkında konuşacak ve tüm bu incelemeler arasındaki olumsuz konuşan olacağım. Ancak ben yalnızca gerçekleri hatırlatmak ister, Allah'ın kitabına yönelmeye davet ederim.
"Hem Zümer suresi hem Casiye süresi hem Ahfak Süresi'nin ilk ayetlerinde "Bu kitabın indirilmesi saygın ve hikmet sahibi Allah tarafındandır." Çok kıymetli ayetlerdendir. Bu ayetler bile 22. Ayetler gibi Risalei Nur isminin zatına,yazılmasına ve yayılmasına işaret manasıyla bakıyorlar."
(Risalei Nur külliyatı, Sikke-i Tasdiki Gaybı, Birinci şua sayfa 144)
Allah Kuran'ı DİN açısından BÜTÜN indirmiştir. Kuran dini tüm konuları ele almıştır. Tüm bunlar yüce Allahın kudretinden gelir. Ancak Said Nursi Kuran da Risalei Nur'a işaret var der. Siz, hücreyi anlatmak için bir kitap yazsanız orada her şeyi anlatsanız gidip şuna da bakın der misiniz? Hayır. Çünkü her şeyi anlamışsınızdır. Tüm çizgiler çizilmiş yasaklar belirlenmiştir. Bunun üstüne laf söylemek günahtır.
Yine Said Nursi,
"Özellikle Allah dostu Abdülkadir Geylani, en büyük yardım istenen, ol deyince olduran, dünyanın geleceğini haber vermiş ve her gördüğünü uygun bir beyanla söylemiştir."
(Risalei Nur, Barla Lahikası, 194.mektup 3.kısım sayfa 326)
Said Nursi, Abdülkadir Geylaninin gavs ya da Allah dostu olduğunu bize anlattı anlattı durdu ama ufak bir sorun vardı... dinde bu kavramalara yer yoktur. Allah katında kimin ona yakın olduğunu kim bilebilir? Bunu bilsek de bu bizi ne ilgilendirir? Biz insanlara anlatılan bu mudur? İslam, Kuran sizden bunu mu bekler?
Gavs, kainatın yönetimde sorumlu olduğu düşünülen kişidir. Bunun Kuran da geçme ihtimali var mı? Bir insan nasıl bunu yapabilir? Hadi mucize diyelim, peygamber olmayana mucize olmaz. Bizler perili köşkte yaşamıyoruz her şey çok normal fiziki bir
Puan vermedi·392 syf.·
2025 6. kitabı
Barla Lâhikası, Beddiüzzaman Said Nursî'nin sürgün yıllarında yazdığı mektuplardan oluşan, samimi ve derin anlamlar taşıyan bir eser.
Beni en çok etkileyen şeylerden biri, Beddiüzzaman'ın en ağır şartlarda bile ümide, sabra ve hizmete olan bağlılığını asla kaybetmemesi oldu.
Barla Lâhikası, sadece bir kitap değil; bir dava bilinci, bir sabır eğitimi ve imanla yoğrulmuş bir hayat örneği. Okudukça insanın içi derinleşiyor, bakışı değişiyor. Benim için çok kıymetli ve tekrar tekrar okunması gerek bir eser.
Reklam
Reklam