Büşra Arvas
@barvas
Always student almost teacher
Dikkat! Yaz aylarında ve ön hazırlıksız okumayınız.
Mülksüzler Ursula Le Guin’in en önemli eserlerinden. Le Guin bu eser için “ikircikli ütopya” ifadesini kullanır.Bunun en önemli nedeni ise romanın ütopyadaki ideal toplum ve ideal yaşam resmini yansıtmamasıdır. Romanda ele alınan Urras ve Anarres adında iki gezegen vardır. Urras’ta kapitalizm varken, Anarres’te anarşizm mevcuttur. Le Guin iki gezegenin de olumlu ve olumsuz yanlarını tarafsız bir şekilde bize anlatırken, anarşizmin olduğu yerde dahi gizli bir bürokrasinin var oluşunu gözler önüne serer. Bu durum bana Hayvan Çiftliğindeki “Bütün hayvanlar eşittir ama bazıları daha eşittir” sözünü anımsattı. Aslında sistem ne olursa olsun her yerde “daha eşitler” her zaman vardır.
Kitabın baş kahramanı Shevek bir bilim insanıdır ve bulduğu “Eş zamanlılık ilkesiyle” tüm insanlığın yararına bir şeyler yapmak istemektedir. Bunu kendi gezegeni olan Anarres’te “daha eşitler” yüzünden yapamayınca Urras’a gitmek zorunda kalır. Olaylar da bu yolculuktan sonra başlar. Bölümlerde Shevek’in bir Urras’taki günlerinden bir de Anarres’tekilerden bahsedilmekte. Burada gezegenlerin karşılaştırılması, sorgulamalar, sosyal hayat, kadınlar, aile hayatı gibi bir çok konu ele alınmakta. Farkındalığı olan bir kaç kişinin yapmak istediği şey aslında “daha eşitler”den arınmış ideal yaşamı, dünyayı kurmak. Peki bu mümkün mü?
Üzerine sosyolojik, psikolojik hatta felsefi açıdan çok konuşulacak bir kitap olan Mülksüzler’i okuyun okutturun efendim
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Spoiler İçerebilir
Adı gibi açık ve anlaşılır, okuması kolay olan, çarpıcı örnekle dolu bir kitap.
Yazarı aslında hukuk eğitimi almış sonradan Eğitim ve Psikoloji üzerine doktora yapmış, birçok araştırmaya katılmış bir anne. Oldukça popüler bir soruna, bugüne kadar bildiğimiz-okuduğumuz birçok şeyi nöromit ve teknomit olarak tanımlayarak farklı bir bakış açısıyla bakmış. Kitaptaki güzel tespitlerden biri de çocukların ekran başındayken aslında birçok şeyi birlikte yaptığını sandığımız ama hiçbir şeye tam olarak odaklanamadığı “çoklu görev” çıkmazı ve bunun sonunda ortaya tabiri caizse yanmaz-yapışmaz,duyarsız “teflon çocuklar”ın çıkmasıydı. Etrafımıza şöyle bir baktığımızda bunu görmemiz ne kadar acı…Kitabın en önemli mesajı çocuklarımızın ekrana değil gerçeğe temas etmelerini sağlayarak, gözlerinin içine sevgiyle bakarak büyütmemizdi ki bence bu dünyanın en önemli şeylerinden biri.
Para birimi “kullanıcısı” olan acımasız çark hızla dönüyor, . Sadece çocuklarımızı değil, kendimizi de bu çarktan korumak adına “Ekranı değil, perdeyi açalım!” diyor yazar, ben buna bir de “kitabı açalım”ı eklemek isterim.
Tekrara düşmesi husunda küçük bir eleştirim olsa da okuyun, okutturun efendim
Spoiler İçerebilir
1932 yılında yayınlanan kitap, adını Shakespeare’in “Fırtına” adlı eserinden almış. Fakat o eserde “Brave” kelimelesi “Güzel” anlamında kullanılıyormuş. Yani orijinal adı “Brave New World” olan kitabımızı Türkçe’ye “Güzel Yeni Dünya” olarak da çevirebiliriz. Peki Aldous Huxley’nin bu dünyası gerçekten “Güzel”mi?! Cesur Yeni Dünya,distopya mı ütopya mı güzel mi cesur mu olduğuna okuyucunun karar vereceği bir kitap.
Cesur Yeni Dünya hastalıkların olmadığı,gelecek kaygısı yaşanmayan, insanların seri üretim bantlarında, şişelerde istenilen belli özelliklerle üretildiği son derece pastörize bir dünya. Daha bebekken şartlandırmalarla insanların kaçınılmaz toplumsal yazgılarını sevmeleri hedefleniyor. Bir de nefret etmekle şartlandırıldıkları iki şey var; kitaplar ve çiçekler…
İnsanlar katı bir kast sistemiyle ayrılmış durumdalar;epsilonlar, betalar, alfalar… Herkes halinden son derece memnun, arıza çıkacak olsa hemen azıcık somayla sorunu çözüyorlar. Halinden memnun olanlardan biri de Lenina. Özgürlükle ilgili bir konuşmasında şöyle diyor; “ Ben özgürüm, zamanımı keyifle geçirmek konusunda özgürüm.Şimdilerde herkes mutlu.”
Ona “Mutluluk özgürlük mü sevgili Lenina?”diye sormayı çok isterdim. Kitabın kahramanı ise hiç şüphesiz Vahşi. Geldiği dünyaya baktığımızda sanki durum orada daha mı iyi diye sormadan edemiyoruz. Farklıysan yalnızlığa mahkumsun. Vahşi hem “Ayrı Bölgede” hem de “Cesur Yeni Dünyada” yalnız. Bu yalnızlığa rağmen kendi gerçek mutsuzluğunu Cesur yeni dünyanın sahte mutluluğuna tercih ediyor.
Cesur Yeni Dünya adıyla, kurgusuyla, diliyle insanı düşündüren, yazıldığı yıla bakınca tahminleriyle oldukça şaşırtan kesinlikle okunmaya değer bir kitap. Şimdiden keyifli okumalar