Bir kere daha düzenlerde adaletin değil sadakatin ağır bastığını yüzümde tokat gibi hissettim.Bunu lokal değil global olarak düşünüyorum.Ne mi iyi? Kafamdaki Hiyerarşiden ve siyasetten uzak durarak,bu pisliğe bulaşmış veya bu pisliğin kullandığı cehaletten insanlarla denk gelmemeyi ümit ederek yaşamı idame etmem gerektiği tozlu düşüncelerimin tozunu alıp vitrine koydum.Malum balık hafızalıyız,arada kendimi bir şeylere söverken bulduğum olsa da;böyle kitapları okumak bana güldür güldürdeki Mustafanın "DEĞİŞMEZ DEĞİŞMEZ" skecini hatırlatıyor ve tozlu rafa kaldırdığım düşüncelerimi tekrar vitrine koymama destek veriyor.Tarık Akan'a çokça üzüldüm;ancak yaşadıklarına gerçekten şaşırmadım.Tarık Akan,Sabahattin Ali, Zülfü Livaneli,Aziz Nesin ve niceleri.O kadar çok ortak nokta var ki,anlatımlar,kurgular, karakterler çok farklı olsa da tuttuğu farkındalık pankartı aynı..