Ömrü oldukça yürür her yolcu
Varmadan menzile bir yerde ölür.
Reklam
Ölenler öldü, kalanlar muzdarip kaldık
Sandım ki güzelliğin cihanda
Bir saltanatın güzelliğiydi.
Her dudakta aynı rezil şikâyet: Yaşanmaz bu memlekette! Neden? Efendilerimizi rahatsız eden bu toz bulutu, bu lâğım kokusu, bu insan ve makine uğultusu mu? Hayır, onlar Türkiye’nin insanından şikâyetçi. İnsanından, yani kendilerinden. Aynaya tahammülleri yok. Vatanlarını yaşanmaz bulanlar, vatanlarını “yaşanmaz”laştıranlardır.
Düşünce şüphe ile başlar. Düşünce, tezatlarıyla bütünüdür. Zıt fikirlere kulaklarımızı tıkamak, kendimizi hataya mahkum etmek değil midir ?
Reklam