Basak
@basakze__
Kocaeli
74 okur puanı
Ocak 2019 tarihinde katıldı
"Biliyorum. Bana tutku verecek herhangi bir şeye ya da kimseye artık rastlamayacağımı biliyorum. Birisini sevmeye kalkışmak önemli bir işe girişmek gibidir, bilirsin. Enerji, cömertlik, körlük ister. Hatta başlangıçta bir uçurumun üzerinden sıçramanın gerektiği bir an vardır. Düşünmeye kalkarsa atlayamaz insan. Artık bu gerekli sıçrayışı yapamayacağımı biliyorum."
Reklam
Dolaplar şişelerle , kumaşlarla, pılı pırtıyla, gazetelerle doludur; her şeyi saklamışlardır. Geçmiş, mal sahibinin lüksüdür.
Ben geçmişimi nerede saklayacağım? Geçmişinizi cebinizde saklayamazsınız; onu koyacak bir eviniz olmalı . Benim gövdemden başka bir şeyim yok; yapayalnız bir adam salt gövdesiyle anıları saklamaktan keyif alamaz. Anılar üzerinden geçip gider onun.
Bu adam yakında ölecek. Bunu o da biliyor, aynaya bakması kâfi. Her gün, cesedine biraz daha benziyor. Tecrübe dedikleri bu işte. Tecrübelerin, ölüm koktuğunu sık sık düşünmem de bu yüzden; onların son savunmasıdır bu.
Hayatımda ki anların, hatırlanan bir hayatın anları gibi birbirini izlemesini istemiştim. Böylece zamanı kuyruğundan yakalamaya çalışmaya da değebilirdi.
Pireneler'in ardında İspanyol işçiler faşist mermilerle devriliyordu ama onların kanının bedelini Fransız canlarıyla, benim olmayan tek bir canla ödetebilir miydim? Toplama kamplarında Yahudiler sinekler gibi geberip gidiyordu ama onların cesetlerini Fransız köylülerinin masum bedenleriyle takas etmeye hakkım var mıydı? Kendi kanımla, kendi canımla ödeyebilirdim ama başka insanlar cebimdeki bozuk para değillerdi. Hangi yüce düşünce onları karşılaştırmaya, sayı gibi saymaya cüret edebilir, onların gerçek ölçüsünü bildiğini öne sürebilirdi ? Bir tanrı bile bu iddialı girişim karşısında aciz kalırdı.
Reklam