Başaramıyorum ama pes etmiyorum
Çok güzel bir kitap. Hem görsellerle, hem de olabildiğince sade ve güzel bir dille çocuklara sabırlı olmayı öğretmeyi hedeflemişler. Biz başardık, teşekkür ederiz
Keşke daha sık böyle kitaplar basılsa…·256 syf.·
10/10
2026 21. kitabı
Bu kitabın yazarının görüşüne bayılıyorum ve kesinlikle takdir ediyorum. Kadınların günlük hayatta yaşadıkları ve artık normalleştirilmekten dolayı görünmez olan nice olaylara değiniyor mesela, en çok da bu yüzden seviyorum.
Neye mi? Mesela kadın cinayetleri!
Nasıl oldu da bilmiyorum ama bizler, bu millet kadınların, küçük yaştaki kızların öldürülmesine göz yumacak, yapılan nice saygısızlığa, onur kırıcılığa, bedenlerinde hak sahipliği varmışcasına fütursuz eylemlerde bulunulmasına ve gözlerini kırpmadan canlarını alışlarına karşı hiçbir şey olmamışçasına, sanki birinin annesi, kardeşi, eşi, sevgilisi, kızı ölmemişçesine umursamaz bir tavır takınabilmeyi, can alınmasını normalleştirebilmeyi başardık. Sanırım başarı tabirindeki en rezil örnek…
Nüfus artışı için nice propagandalar ve evliliğe teşvikte bulunulurken bir yandan da geleceğin annelerinin canlarına kıyılması, hukukun ve adaletin yetişemeyeceği kadar çoğalması ve ismini duymadığımız daha onlarca belki yüzlercesinin, bir erkeğin düşünmeden canına kastetmesiyle artık var olamayışını, hayallerinin ve hayatının yok edilmesini izliyor, dinliyor ve vicdanımız susmadığından sesimizi çıkarmaya çalışıyoruz. Keşke bu geleceğe yönelik nüfus artışı teşviklerinden önce toplum bilinçlense ve caydırıcı yaptırımlar olsa da bizler de böyle satır başlarında hemcinslerimizin sesi olmaya çalışmasak.
Velhasıl, bu konuyu uzatsam daha anlatacak çok paragrafım olur ama bugün kitabımıza değiniyoruz. Gerçi kitabımız da bu konuya değiniyor ya… Anaerkil bir dünyayı okumuştuk önceki kitapta. Bu kitapta ise işler önceki kitaptaki gibi gitmiyor hâliyle, günümüz evrenine dönüyoruz. O anaerkil dünyayı okumak elbette çok güzeldi ancak ataerkil dünya sistemine dönünce okuduğumuz satırlar yüreğimizi titreder bir hâl aldı. Yine de XXXX
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Yalnızlığın çaresi yalnızlığın romanını yazmak mı?Duygu ve Düşünce
Orhan Pamuk'un da kendisinin kabul ettiği gibi anlaması anlaşılması zor bir eser. Kitaba girebilmek, Galip'e galip gelebilmek için 300 sayfa gerekti. Sonunda yalnızlığı ve o psikolojiyi hissetmeyi başardık. Yazarın kitabın sonundaki açıklamaları okurun yüreğine su serpiyor.
Rüya ev
Puan vermedi·
Beğendi
Hani hepimizin hayalidir ya; şöyle bahçeli, eski ama görkemli, çocukların koşturacağı bir ev...
İşte kitap tam olarak bu hayalle başlıyor ama inanılmaz bir yere evriliyor.
"Sonunda başardık" diyerek eşi Jess ve üç çocuğuyla o görkemli Viktorya tarzı evin eşiğinden adım atan Adam için her şey bir masal gibiydi. Nottingham’ın en güzel mahallelerinden birinde, bütçelerini sonuna kadar zorlayarak aldıkları bu ev, onların "sonsuza dek" yuvası olacaktı.
Taşınma telaşı sürerken Adam, yatak odasındaki gömme dolabın arkasında tuhaf bir boşluk fark eder. Küçük, gizli bir bölme... İçeride ise zamanın unuttuğu birkaç parça eşya: pahalı bir saat, eski bir cüzdan ve yıllar öncesine ait bir cep telefonu. Jess’in "at gitsin" uyarılarına rağmen Adam’ın içindeki merak, bir takıntıya dönüşür
Telefonu şarj edip içindeki tek numarayı aradığında, aslında sadece bir geçmişi değil, tüm ailesini hedef alan bir kabusu uyandırdığından habersizdir.
Adam, bu eşyaların kime ait olduğunu ve neden gizlendiğini araştırdıkça, evin sadece duvarlarının değil, kendisinin de sakladığı sırlar gün yüzüne çıkmaya başlar. İşini kaybettiğini ailesinden saklayan Adam, içine düştüğü bu gizem sarmalında tek başına mücadele etmeye çalışırken, birilerinin bu "rüya evi" izlediğini ve o eşyaları geri istediğini fark eder. Üstelik bu kişiler, eşyaları geri almak için hiçbir sınırı tanımayacak kadar tehlikelidir...
9/10
2026 11. kitabı
Kitapp çoook akıcıydıı. Bu kadar hızlı biteceğini düşünmemiştim onlara veda etmek istemezdim. Her şeyin açığa çıktığı kafamda bir soru işareti kalmadığı beni tatmin eden bir sondu. Adrian'a tam kızacağım iki sözüne tav oluyorum xjdjxnx.onun bakış açısından okuyunca ona da hak veriyorum. Yan gerçekten en akıllılarıydı Lia neden kırıldığını korktuğunu anlatsaydı bu kadar karışmazdı ortalık sanki. Yan ve Larry olayı çoook hoşuma gitti aşırı mutlu oldum o detaya.Luca 1 ve 2de seni savunduğum için kendime çok kızdım Adrian o konuda da haklıydı. Adrian'da ki değişim geç olsa da başardık.Bir psikopattan nasıl "insan" olunur Lia sayesinde öğrendi. Keşke biraz daha pişman olduğunu okusaydık. bakın 2dk derdini anlatınca her bok düzeliyor.Yeni Lia'yı sevdim düşüncelerini dile getiriyor Adrian'a kafa tutması alev ateş bi kadın olmuş. Smut var. 2de aralarındaki çekimi çok sevmemiştim nefretlerinden dolayı ama burda baya iyiydi. İkili atışmaları da keyifliydi daha fazla okumak isterdim Adrian'ın değişiminı. Sonunda gerçek bir aile olmayı başarabildik. Rina Hanımcım♡ yine ne yaptınız ne ettiniz erkek karakteri sevdirdiniz...
10/10
Beğendi
·2026 48. kitabı
Pi'nin Yaşamı
" Columbus gibi gemiyle yolculuk edeceğiz," dedi babam.
" O, Hindistan'ı bulmayı Ümit ediyordu," dedim öfkeli ama sessizce.
Sahibi ve işletmecisi oldukları hayvanat bahçesini satıp , içindeki hayvanları Amerika'daki hayvanat bahçelerine satmak için bu yolculuğa çıkan Patel ailesi , Hindistan'daki zorlu koşullardan, fakirlikten çok daha iyi şartlarda bir yaşama yeni bir ülkeye yol alıyorlar.
Nereden bileceklerdi ki , Panama bandıralı, Japon kargo gemisi Tsitsum'un onları ve hayvanlarını bambaşka bir sonun beklediğini.
Filikada zorlu fırtınalı geceleri Richard Parker isimli kaplan ile geçiren Pi, bir muz demetinin üstünde hayata tutunan orangutan Portakal Suyu, ve filikada saklanan Zebra ile sırtlanla nasıl bir başlangıç olabilir?
Bu yolculukta Pi'de yalnızca denizcilik ile ilgili bir klavuz, biraz kumanya ve Richard Parker 'ın yoldaşlığı var. Muhteşem bir hikaye , duygusal , etkileyici.. Ve doğanın gerçekçi yüzüyle büyüleyici manzaraları iç içe işleniyor.
" Söylenmemiş veda sözcükleri beni hep üzmüştür. Keşke ona sandalın içinde son bir kez baksaydım, keşke onu birazcık kışkırtsaydım, böylece aklında kalabilirdim " ... " Keşke ona , ' Richard Parker, sonunda bitti. Hayatta kalmayı başardık. İnanabiliyor musun? Sana , anlatamayacağım kadar minnettarım. Sen olmasaydın bunu başaramazdım. ' ve ' Sana bundan sonraki hayatında mutluluklar diliyorum. İnsanlara dikkat et. Onlar senin dostun değil. Ama umarım beni bir dost olarak hatırlarsın. Ben seni asla unutmayacağım, bundan emin olabilirsin. Her zaman yanımda, yüreğimde olacaksın. ' demiş olsaydım .
Pi'nin gerçek hikayesini olağan dışı bulan sigorta şirketi personelleriyle olan bölümler de keyifliydi . Bilhassa muz deneyi. Peki şimdi sıra sizde kitabı okuyun ve hangi hikayeyi seçersiniz kararınızı
