basir aktan
@basir14
5 okur puanı
Eylül 2019 tarihinde katıldı
bir intiharın çevresinde birleşen hayatlar. kitabın ana karakteri Başak, zor yutkunabilir iç dünyasını bize aktardıktan sonra usulca kendini uykunun kardeşinin kollarına bırakıyor, sonsuz uykuya, ölüme. Başak'ın ölümünden sonra hikayenin öncesi ve sonrasını farklı karakterlerden kesik kesik dinliyoruz. satır aralarına gizlenmiş ufak intihar notları, duygularımızın bir ucundan diğer ucuna ışık hızında geçiş yapmamıza sebep olan olaylar ve dahası..
ölümün çevresinde farklı hayatlar, çürümenin türlü halleri. içime dokunan çok yer oldu kitapta. okumanızı tavsiye ederim. kitabın bana göre tek eksi yönü anlatımının karmaşık olması. hikaye bölümlere ayrılmış, her bölümde Başak'ın ve Başak'ın çevresindeki karakterlerin hikayeleri anlatılıyor; fakat pür dikkat okununca bile karıştırılabiliyor. ara sıra hangi bölüm hangi karakterindi diye kendime sormadan edemiyordum. anlamak için hangi bölüm kime aitse, o sayfaya ait olduğu kişinin adını yazıp bir sınıflandırma yapabilirsiniz, sınıflandırdıktan sonra düzenli bir şekilde okuyabilirsiniz.
"Barış Bıçakçı hikayeyi sade anlatıyor", "kitap oldukça basit görünüyor", "olay zaten belli: intihar.", "ne kadar farklı anlatabilir ki?" sorularıyla ve biraz da önyargıyla başladığım kitabı bitirince Başak'ın ölümünden benim de sorumlu olduğumu fark ettim. çünkü anlamamıştım Başak'ı. satır aralarına gizlediği intiharı görememiştim, önüne geçememiştim. hoşça kal Başak!
Reklam
"yaralar vardır hayatta, ruhu cüzam gibi yavaş yavaş ve yalnızlıkla yiyen, kemiren yaralar." cümlesiyle başlayan ve ilk cümleden itibaren okuyucusunu yakasından sıkıca tutup içine sürükleyen bir roman söz konusu. olayları ve eylemleri zaman ve mekan dışında ilerleyen romanda çoklu kişilik bozukluğu esintilerine rastlıyoruz. kitaptaki her kahraman, aynı olayları farklı bedenlerde bölüşen tek bir kişinin psikolojik varyasyonları olduğu için 'düzenli olay örgüsü' doğal olarak ortadan kalkıyor. bu sebepten, "düzenli bir olay örgüsü olsun" kaygınız varsa kitaptan bir tat almamanız normal. şimdiki zaman, geçmiş zaman, anı, rüya, hatıra, hayal birbiriyle kaynaşmış durumda. sebep - sonuç arasındaki nedensellik de kitapta arayıp da cevabını bulamayacağımız sorulardan, çünkü olayların birbirine bağlanmasında masallardaki mantık görülmekte. ama bu demek değildir ki, kitap gerçeklerden söz etmiyor. tam aksine romanda bahsi geçen korkular, ümitler, ümitsizlikler, özlemler, ölümler gerçek hayatın ta kendisidir. sakin bir kafayla oturup okunmasından yanayım. intihar eden yazarların ölümleri dışında diğer bir ortak yönü de kitaplarının intihar mektubu niteliğinde olmasıdır. sadık hidayet, vedasını ölümünden yıllar önce yapmış aslında.
