Mutsuzuz çünkü geçici bir dünyada, kalıcı gerçekler düşlüyoruz. İşlev bozukluklarımızın ve uyumsuzluğumuzun nedeni arzumuz, nesnelere, insanlara ve kendimize olan bağlılığımız. Kalıcılığa olan susuzluğumuz, acılarımızı doğuruyor.
Anne babana saygı göster, eşini aldatma, çalma, yalan yere tanıklık etme, başkalarının sahip olduklarına göz dikme... İnsanlar bu ilkelere göre hareket etse, sence de dünya daha yaşanılabilir bir yer olmaz mıydı?