“Üstümde çok değişik bir sakinlik var kafamın içi deliriyor ama sakin sakin duruyorum. Hiçbir şeyin yolunda gitmeyişini mi kabullendim yoksa kusursuz bir sinir krizi öncesi sessizliği mi ayırt edemiyorum.”
Cesare Pavese der ki; "Bir şey, tek bir şey tüm yıkıma rağmen ayakta durur. Bu, insanın insanla karşılaşmasıdır.” Ve devam eder; "Gün oldu, bir yabancının bize bakışıyla bize göz kırpmasıyla uçurumun kıyısından döndük.”
"Ben umudu yaralı bir kahraman mıyım
yetmiyor
gökyüzü
bulut
kuşlar
yetmiyor yaşamak bile
bir şey eksik
söyleyebilsem
anlasanız
bilseniz
bir şey eksik.."
Bazen kendimi korumak için sevimli bir kirpi gibi davranıyorum, ama dikenlerim en çok bana batıyor. Takma bir bilinç ve takma bir akılla gündelik hayatımı sürdürüyorum. Bir dönem kalbim yokmuş gibi davrandım. Ama o hep vardı, kalbim takma değil.