Sartre’ın yalnızlığı; "Yalnızdım ama bir kente yürüyen ordu gibiydim." Çünkü yalnızlık; sonu olsun ya da olmasın, bir hazırlık halidir. Çünkü elleri gergin, bir silahı kavrar gibi. Bakışları derin, düşünceler teyakkuzda. Bileniyor yalnızlık, ölmek ve yaşamak arasındaki çizgide.