Parçalı bulutlu havadan gökyüzünü kaplayan bulutlardan olsa gerek hüzünlü sabahlar. Aynı müziğin etrafında dönüp dolanmak hüzünden, gündelik sözlere böylesi anlamlar yüklemekse yalnızlıktan olsa gerek.
Ama bilgelik sevgiyi azaltır, değil mi? Nefrete de yeni bir biçim verir. Hem zalimliğin hem de iyiliğin derinliklerine inmeden acımasızlığı nasıl bilebilirsin ki?
İnsan bilinçaltının derinliklerinde, anlamlı ve mantığa uygun bir evrene duyulan ihtiyaç yatar. Ama gerçek evren, mantığındaki hep bir adım ötesindedir.
Elde etmenin de vakti vardır, yitirmenin de. Elde tutmanın da vakti vardır, bırakmanın da; sevginin de vakti vardır, nefretin de; savaşın da vakti vardır, barışında.