Dilara
@bayanmatematikk
acz’iyet ile kâimdir rûhum.
643 okur puanı
Haziran 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Puan vermedi·312 syf.·
2025 15. kitabı
şehval görmez, youtube’dan videoları ile tanıyıp takip ettiğim biri. kitabı çıktığında da merak ettiğim için aldım ve okudum. kitap incelemesine geçmeden önce kendisini videolardan tanıdığım kadarıyla çok severek takip ettiğimi söyleyebilirim.
biraz kitaptan bahsetmek istiyorum, yıllar önce lisede okuduğum aşk romanlarının havasını aldım. hatta watpat gibi, gençlerin özgürce yazabildiği platformlardaki kitaplar gibi geldi. doğaüstü olaylar da vardı içinde, kitaptaki nefes karekterinin dokunduğu insanların duygu ve düşüncelerini anlıyor olması gibi. tam olarak fantastik bir kitap desen değil, gerçeklik ile ilişkisi olan da yanları vardı. ikisini okurken bağdaştıramadım. kurgusu basit geldi diyebilirim. yine de şehval’in kalemini sürükleyici buldum. okumak isteyenler için bi fikir olsun:)
Puan vermedi·348 syf.·
Beğendi
·2025 14. kitabı
fatma bayram’ın okuduğum ilk kitabıydı, son olmayacağını da söyleyebilirim. dilinin basit, sade ve akıcı olmasını sevdim. dini kitaplarda olan yoğunluk yoktu, okuması da o yüzden pek keyifliydi.
Puan vermedi·120 syf.·
Beğendi
·2025 4. kitabı
bir kitap nasıl bu kadar ince olup bir o kadar da anlatımı dolu olabilir sorusunun cevabı olabilir. konusu düşündüğümden daha yoğun geldi bana. dilini ise sürükleyici buldum. konusundan bahsetmem gerekirse bir ailenin üçüncü çocuklarının engelli doğması ile aile fertleri üzerindeki etkisini anlatıyor. ilk bölümde ağabeyin üzerindeki etkisini öyle merhamet dolu ve sıcak bir şekilde okuyoruz ki etkilenmemek mümkün değil. normal olmayan (engelli) kardeşine her şeyi özenle anlatıp hissettirmeye çalışıyor, onun yanından biraz olsun ayrılmak istemiyor ve olabildiğince kardeşiyle ilgileniyor. ikinci bölümde ise kız kardeşte, ağabeyinin aksine olumsuz bir yaklaşım okuyoruz. ilk başta okurken kız kardeşin kötücül bakış açısına anlam veremesemde sonrasında altında yatan sebebin ağabeyini kıskandığını okuyunca biraz olsun onu anladım. ağabeyini paylaşmak istemiyor, kardeşleri doğmadan önceki zamanlar gibi ağabeyi ile vakit geçirmek istiyor. spoiler vermemek için ayrıntıya girmek istemiyorum ama üçüncü bölüme adını veren ‘sonuncu’ diye bir kardeş daha doğuyor. ondan sonra olaylar daha başka şekilde işleniyor. olayların her birine şahitlik ederek kitaba “taşların anlattığı” ismini vermesini de anlamlı buldum. okurken biraz hüzünlensemde ki yazarın amacı buysa bana duygusu geçti. hayatta inişlerin olması gibi çıkışların da var olduğunu anlatan kısacık öyküyü beğendim diyebilirim.
Puan vermedi·122 syf.·
Beğendi
·2024 20. kitabı
kitapta sıkça geçen bir cümle ile başlamak istiyorum.
"sonsuzluğun ötesi içinizdedir." yazar o kadar fazla bu cümleyi kullanmış ki üzerine düşünüp durdum. ne demek istemiş? neden bu kadar fazla bu cümleyi kullanmış? aslında içimizde ucu bucağı olmayan bir alan var ve biz bunun farkında değiliz. bunu hatırlatmak için olsa gerek ki tekrarlı şekilde yazmış. yapabileceklerimizin daha fazlası, konfor alanımızın diğer tarafı, ve kendi içimizde ve diğerleri ile olan ilişkimizde hepsi en başta özümüzde olduğu için ordan başlayabilmek ve bunu hiçbir sınırlandırma olmadan yapabilmek. gerçekten bu cümleyi kıymetli buldum. içimdeki cevheri kendime bir an olsun unutturmamak adına bu incelemeyi yazıyorum.
kitabın sayfa sayısı az olması ile birlikte içeriği gayet yoğundu. her cümlesi bir ders niteliğindeydi. kitabın içeriğini oluşturan dört anlaşmadan bahsetmek istiyorum.
1. kullandığınız sözcükleri özenle (kusursuz bir şekilde) seçin.
2. hiçbir şeyi kişisel algılamayın.
3. varsayımda bulunmayın.
4. daima yapabildiğinizin en iyisini yapın.
hepsi birbiri ile bağlantılı ve birbirini tamamlayan öğütlerdi. bu yazılanları yaptığınızda hayatın size cennet olacağını tam tersini yaptığınız takdirde de cehennem olacağından bahsetmiş yazar.
"bilgi ya da fikir zihninizde sadece bir tohumdur fark yaratacak olan şey aksiyondur, bilgiyi hayata geçirmektir." bu cümle de bir başka hoşuma giden kısımdı. hayatta yapmak istediklerimiz ve hayallerimiz için harekete geçebilecek irade için kendimizi geliştirip daha fazla çalışıp okumalıyız.
bence okunmaya değer bir kitaptı, beğendiğimi söyleyebilirim okumak isteyenlere de bir fikir olabilir.
Puan vermedi·192 syf.·
Beğendi
·2024 6. kitabı
şermin yaşar'ın 'söyleme bilmesinler' kitabını bitirdikten sonra onun diline doyamadığımı ve daha çok okumak istediğimi fark ederek 'deli tarla' kitabına başladım.
kendi içinde kısa öykülerden oluşuyor ve her biri roman olacak kadar içeriği dolu öykülerdi. içlerinde kitaba adını verdiği öyküyü en ilgi çekici buldum.
yine harika kalemini konuşturmuş şermin yaşar hiç sıkılmadan okudum. daha çok yazsın daha çok okuyalım ve mest olmaya devam edelim:)
