Ne var ki hafızamızın bir süre koruduğu ölülerin görüntüleri yavaş yavaş silikleserek tıpkı camla korunmadığından tozu buharlaşan pastel boya bir resim gibi kaybolup gider. Ve ölülerimiz içimizde ikinci kez ölür.
Kimseyi istemiyorsun yanında, ama durup durup da yalnızlıktan şikayet edesin geliyor. Bir şeyden şikayet edebilmek için bile insan lazım. Öyle hileli bir şey bu.