M. Burcu mermerci
@bayanprozac
69 okur puanı
Aralık 2018 tarihinde katıldı
Tüm insanlar aynıdır: kendileri bir başkasının cebinden alırken yüzleri aydınlanır, gülümserler, ama kaybetme sırası onlara geldiğinde yastaymış gibi ağlarlar.
Ruhum öyle dolu, öyle dolu ki gözyaşlarıyla.. Gözyaşları eziyor, parçalıyor beni.
Neden böyle oluyor, iyi bir insan karanlıkta kalıyor, bir başkasınaysa mutluluk kendiliğinden geliyor?
Yoksul insan paçavradan kötüdür, kimseden saygı görmez, yazarlar ne yazarsa yazsın!
Mutsuzluk bulaşıcı bir hastalıktır. Mutsuz ve yoksulun birbirinden uzak durması lazım, birbirlerine bulaştırmamak için.