Cora
@bayanwonka
gidenin dostu olmaz, derler
51 okur puanı
Ocak 2025 tarihinde katıldı
Bir insan böyle bir kitap neden yazar? Ve bu kitap neden basılır? Yayınevinde biz bunu niye basıyoruz bu ne Allah aşkına diyen biri yok muydu? Tesadüfen pdfni buldum, sayfa sayısı da az olunca okuyayım dedim. Keşke okumasaydım.
Kitap aşk hikayesi falan değil. Dört günlüğüne aciz bir kadının sevgilisini aldatmasını anlatıyor. Hiç tanımadığı adama sevgilisi varken ilk görüşte aşık olup onu yatağa atmasını anlatıyor. Evet bunu anlatıyor.
Konu tamamen rezilce, anlatım dili de berbat cümleler düşük.
Kağıt, zaman israfından başka bir şey değil. Edebiyat bu değil, roman bu değil. Bu rezillik.
John Green farkı, yine bir başyapıt1000Kitap
Kağıttan Kentler, 
John Green 'den okuduğum beşinci kitap. Hangi kitabını okursam okuyayım sanki eski bir dostumla konuşuyormuş gibi hissediyorum. O kadar huzur veriyor ki okumak. Bu kadar samimi bir üslubu başka birinde bulamıyorum.
Kitap temelde üç bölümden oluşuyor. Çok spoiler olmaması adına üstü kapalı bahsedeceğim. İlk kısmı, Margo Ruth Speigelman'ı okumak çok keyifliydi. İkinci kısım ilkine göre daha durağandı ama bu durağanlık sıkmadı, yormadı. Üçüncü kısım ise en iyisiydi.
Kitaptaki her karakterin hataları var, bazen sinirbozucu diyebileceğimiz türden ama bu rahatsız etmiyor aksine onları daha birer gerçek insan yapıyor. John Green ve onun karakterleri içimizden biri. Hepsini ayrı ayrı çok seviyorum.
Onun yazdıkları sıradan bir gençlik kitabı değil. Anlayabilen, hissedebilen için John Green'in kalemi büyülü bir mucize.
Selam, kırıcı ama gerçek bir incelemeAlıntı
Kitap sadece basılıp para kazanılmak için yazılmış gibi. Sanki bir makine yazmış. Yazar sanki altı çizilesi cümle yazmalıyım, umut konusunda kitap yazmalıyım diye kendini şartlandırmış. Güzel bir roman değil de bir ödev metni okuyormuş gibi hissettim. Diyologlar o kadar yapay ve zorlamaydı ki. Hangi insan bütün gününü sanki kişisel gelişim kitabındaymış gibi konuşarak geçirebilir ki?
Öykü şu ana kadar okuduğum en sinirbozucu, ve en anlatmaya değer özelliği olmayan bir karakter. Mutsuz olmasına şaşmamalı, kendi mutsuzluğuyla beslenen başkalarının da iyi olmasını istemeyen iyi olabileceklerini düşünmeyen biri. Herkes hakkında olumsuz bir fikri var. Ama başka kimsenin onun hakkında düşünmeye hakkı yok. Çekilmez biri.
Kitapta olaylar çok hızlı gerçekleşiyor, sanki yazar bunu da yazmam lazım bu cümleyi kurmam lazım diyerek gelişigüzel yazmış. Kız bir önceki sayfada sevgi nedir bilmiyorum, kimseyi sevmiyorum diyor. Bir sonraki sayfada aşık olup aşkını itiraf etmeye utanıyor. İki günde insanlar tanışıp kanka oluyor ya da aşık oluyor. İki günde bir insan hakkında nasıl fikir sahibi olunabilir? Karakter gelişimi yok.
Kitap hiçbir şey tam olmadan bitti, sanki yazası gelmemiş de noktayı koydu. Kitap bana umut, mutluluk aşılanmadı sırf bunlar için yazılmış ama duyguyu vermiyor, yapay. O kadar zorlama ki midem bulandı.
tavsiye edilesi değil
Selam. Nedendir bilmiyorum ama bu kitabı okurken çok rahatsız hissettim. Çok yapmacıktı. Sanki yapay zeka yazmış gibi duygudan, insani yönden eksikti. Her bölümün sonuna sıkıştırılmış kişisel gelişim cümleleri açıkçası beni rahatsız etti. Konu bakımından özgün değildi. Herkesin aklına gelen cümleler sanki altı çizilesi birer cümleymiş gibi dayatılmıştı. Edebi yönü yoktu, duygusal olarak da beni tatmin etmedi. Pdf olarak bulup okumuştum para vermediğime seviniyorum. Önermem, bana kalırsa sadece zaman kaybıydı.
İyi akşamlar
Çocuk kitabı yazmak roman yazmaktan daha kolay görünse de aksine zordur. Çocukların seviyesine inebilmek, çocuk gibi düşünmek, onlara güzel örnek olup aktarmak her yiğidin harcı her yazarın kalemi değildir. Açıkçası nedendir bilmiyorum eski çocuk kitapları daha güzeldi. Şimdilerde çocuklar için pek güzel şeyler bulamıyorum. Kitabın konusundan bahsetme zahmetinde bulunmayacağım bu kitap yerine çocuklar için başka yazarlar önereyim. 
Gülten Dayıoğlu 
Birsen Ekim Özen 
Mustafa Orakçı 
Muzaffer İzgü 
Şermin Yaşar