Büşra AYDIN
@bbusraaydinn
Gökyüzü ve papatya sevdalısı
Şu anda okuduğu kitaplar
İnsan hep bir şeyler öğreniyordu başkalarından. Kimisi güzellik öğretiyordu, kimisi zalimlik.
Reklam
Eğer aynı halüsinasyonu yeterli sayıda göz görürse, halüsinasyon değil, hakikat sayılıyordu; eğer aynı acı gerçeğe yeterli sayıda insan gülümserse, acınası olmaktan çıkıp, komik bir şakaya dönüşüyordu.
Ayrılık tam da böyle bir şeydi galiba: Gözler günün birinde artık muhatabında değil, çok uzaklarda kalmış bir boşluğa bakıyordu..
Dünya beni normale çağırıyor, gündelik dertlerine ve koşuşturmasına, bildik hayhuyuna ve ölenin öldüğüyle kaldığı gerçeğine sürüklüyordu sanki.
İnsanlar ölüyordu ve onlardan geriye kalan eşyalar ne yapacaklarını bilemiyordu.
Reklam