Aradaki bütün bağlar, ruhlar beraber olmadıktan sonra, ne ifade ederler? Senelerden beri hiç kimseye bir tek kelime söylemedim.Halbuki konuşmaya ne kadar muhtacım.Her şeyi içinde boğmaya mecbur olmak, diri diri mezara kapanmaktan başka nedir?
Bu halimizle hepimiz acınmaya layıkız, ama kendi kendimize acımalıyız.Başkasına merhamet etmek, ondan daha kuvvetli olduğumuzu zannetmektir ki, ne kendimizi bu kadar büyük, ne de başkalarını bizden daha zavallı görmeye hakkımız yoktur…
Bir kitabı okurken geçen iki saatin ömrümün birçok senelerinden daha dolu, daha ehemiyyetli olduğunu farkedince insan hayatının ürkütücü hiçliğini düşünür ve yeis içinde kalırdım.
O zamana kadar bütün insanlardan esirgediğim alaka, hiç kimseye karşı tam manasıyla duymadığım sevgi sanki hep birikmiş ve muazzam bir kütle halinde şimdi bu kadına karşı meydana çıkmıştı.