“...Güzel bir çiçek görüp koşa koşa onu koparamaya giden insanlar vardır. O çiçeği ellerinde tutmak, ona sahip olmak isterler. Çiçeğin güzelliği onların olsun, onların malı olsun, onların kontrolünde olsun isterler. Don onlardan değildi. Yani en azından başlarda öyle değildi. Don çiçeğin yanında olmaktan, ona bakmaktan mutlu olabilen, çiçeği sadece bir varlık olarak değerli görebilen biriydi.”