Burak Değer
@bdeger
Şu anda okuduğu kitap
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
«Bütün bu haksızlıklara boyun eğiyorum ve kendi vatandaşlarım arasında avuntu arıyorum. Budalaca sarhoş oluyor ve br gecede bir haftanın kârını tüketiyorum.
«Ama bu tür avuntular, çok kötü sonuçlara yol açıyor. Çoğu kez yine böyle içkili bir gecenin sabahında, sadık bır dostumun beni epey kabarık bir ödemeden kurtardığını gördum. Evet, sevgili Adrien bana para vız gelir, ama duygularımı böylesine kötüye kullanmaları... İşte buna dayanamıyorum. Bun görmektense ölmeyi yeğlerdim!
«Evet, işte benim derdim de bu. Dostlarım için ben çoğu zaman iyi yürekli bir enayi, saf biriyim.Kışladakiler için, kırpılacak bir koyunum. Mahalledekiler beni 'Pis Arnavut diye tanımlarlar ve zavallı Zincoutza da bana 'Pis Ulus' der. Oysa ben dünyada yaşayanların hepsiyle kardeş olmak isterdim, ama kimse, bunu ıstemiyor. Kimse iyi olarak doğan birinin, iyi yürekli olmasına yardım etmek istemediği gibi, iyi yürekli doğma şansını elde edemeyen birinin, iyi olmasına da yardımcı olmuyor.»
SON
Yabancı ülkelere giden evlatlar,
Ki, oralarda onlarla alay edilir,
Dillerini kimse anlamaz onların,
Kederlerini ve sevinçlerini de anlamazlar.
Herkes onlara «Yabancı» diye seslenir!
Doğduğu o dağların tepesinden,
Bir delikanlı vadiye inyor,
O gezmeye gitmiyor,
Hayvanların satıldığı pazara da gitmiyor,
Belki o bir daha dönmemek üzere gidiyor,
Ya, evet, o bir daha geri dönmez artık...
Bir ana yaşlı gözlerle onu izliyor uzunca,
Ah sevgili yavrum, diye sızlanıyor kadın,
Senin neler çektiğini yalnız ben bilirim,
Bu unutulmaz bir acı.
Tanrı evlatlarını yitiren anaların da canını alsın!
Günlük işler sırasında Adrien için Kir Nicolas çok cana yakın ve neşeli bir arkadaş olurdu. Ama geceleri, her ikisi de fırın başında yalnız kaldıklarında fırıncı bütünüyle değişik bir kişiliğe bürünüyordu. Hemen hemen gizemli biri olup çıkıyordu. Hatta onu hâlâ sevmesine karşın, kimi zaman, Adrien'in ondan korktuğu bile olurdu, çünkü onun gerçek kişiliğini bu sessiz ve karanlık saatlerde anlayabiliyordu. Adrien için çok çekici olan ve ona özgürlük sağlayan pastacılık mesleğinin zor yönleri de vardı.
Gündüzleri çene çalar, ufak gezintiler yapar, uyuklarlar ve satış yaparlardı, ama geceleri çok çetin bir çalışma gerekiyordu. Sabahın dördünde yataktan kalkıp eli hamura sokmak gerekirdi. Aslında, Kir Nicolas, çırağına böylesine erken kalkmasını şart koşmamıştı ama Adrien, ihtiyar dostuna beslediği sevgi nedeniyle bunu seve seve yapıyordu.