Beatrice
@beatricesinferno
cehennemin 9. katında virgile okuduklarım
O benim için kutsal bir varlık. Varlığı öyle bir tutkuya neden oluyor ki, onun yanındayken hissettiklerimi ifade edemem. Sanki ruhum, her bir hücremde atıyormuş gibi hissediyorum
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Kalbim kendi yetiştirdiği ürünlerle sofrasını donatan bir köylününki kadar şen
Uzaklık tıpkı gelecek gibi. Ruhlarımızın önüne serilen engin bir loşluk, zihinlerimizin algıları, görüşümüz kadar çapraşık. Tüm benliğimizi, tek bir muhteşem duyguyla dolması için teslim etmeyi coşkuyla arzuluyoruz. Ancak, ne yazık! Amacımıza ulaştığımızda, o zaman uzak olan şeyler yakın olduğunda, her şey değişmiş oluyor. Her zamanki kadar zavallı ve kısıtlanmış hissediyoruz kendimizi. Ruhlarımız o eşsiz mutluluğa erişememiş oluyor.
Kendime bakıyorum ve bir dünya görüyorum. Ama bu dünya farklı ve canlı bir güç yerine hayal ve karanlık arzularla dolu.
Ama o, benimdi. O kalbe, asil ruha sahiptim ve onun varlığı bana kendimi olduğumdan fazlaymışım gibi hissettiriyordu. Yüce tanrım! Onun yanında ruhumun tüm gücünü kullanıyordum. Onun yanındayken, kalbimin doğayı kucaklayan yanını olduğu gibi ortaya seriyordum. Birleşmelerimiz, en güzel duyguların, en güzel fikirlerin sonsuza dek süreceğini hissettiriyordu.