kalbim,bir zamanlar dutluktu,bağdı,bostandı,günlük güneşlikti ve hatta denizi bile vardı. Zavallım ahir ömründe,çok heyecan, bir o kadar heyelan gördü.Gece gündüz süren yangınlara , Kandilli Rasathanesi'nin aklını alacak depremlere , gözyaşlarından mütevellit şiddetli erozyonlara, aklımı alabora eden fırtınalı bir aşka maruz kalınca, bitki örtüsü falan kalmadı tabii ortada. Sözünü ettiğim bu dış kuvvetlerin , kırılmaların, sıkışmaların ve patlamaların etkisiyle , kalbim nihayet bugünkü şeklini aldı. Dutluk mutluk hak getire ...
Yazarın hayal gücüne, samimiyetine , gozlemlerine, ince ince dokundurma sanatına, satırlari okurken güldürmesine hayran kaldım. Kitaplarını okudukça şaşırtmaya devam ediyor. Diğer kitaplarını da istettim. Ülkemizde böyle bir yeteneğin ve edebiyat zekasının olması gurur verici gerçekten
Kitap günlük hayattimizdaki otomatik ve hızlı yaşantımıza bir çocuk gözüyle bakiyor. Umudu ve çabası bitip tükenmeyen bir çocuk bu. Aslında sahip olduğumuz şeylerin farkında olmamamiz ve öylece yaşayıp gitmemizin mini romanı bu.. Nasil aklına gelmiş yazarın ne güzel ifade etmiş demekten alikoyamiyorsunuz kendinizi Şermin Yaşar