"Neden bu güzel ülkeyi bırakıp o Kansas dediğin kurak ve gri yere gitmek istiyorsun anlayamıyorum."
"Evlerimiz ne kadar kasvetli ve gri olursa olsun, biz etten kemikten yapılmış insanlar çok güzel de olsa başka bir ülkede yaşamaktansa kendi topraklarımızda olmayı tercih ederiz. İnsanın evi gibisi yoktur."
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
"Ah korkmuyorum," diye yanıtladı Korkuluk. Samana zarar veremez.
"Dünyada korktuğum tek bir şey var."
"Nedir o?" diye sordu Dorothy. "Seni yapan çiftçi mi?" Hayır diye yanıtladı Korkuluk;
"Yanan bir kibrit."
İsteseler de istemeseler de daha çocukluktan çıkmadan baş göz ediliyorlardı. Eh böyle bir durumda içlerinden birinin oturup Shakespeare'in oyunlarından birini yazmış olması çok tuhaf bir durum olmuş olurdu doğrusu.
Burada tutmuş Elizabeth dönemimde kadınların neden şiir yazmadıklarını sorgulayıp duruyorum ama onlara ne gibi bir eğitim verildiğinden okuma yazma öğretilip öğretilmediğinden kendilerine ait odalarının olup olmadığından içlerinde kaçının yirmi bir yaşına gelmeden önce anne olduğundan sabahın sekizinden akşamın sekizine kadar neler yaptıklarından emin bile değildim.
Kadınlar bütün bu yüzyıllar boyunca erkeği olduğundan iki misli büyük göstermek gibi tılsımlı ve tadına doyum olmayan bir güce sahip olan aynalar görevi görmüşlerdi. O gücün yokluğunda dünya muhtemelen bataklıklardan ve balta girmemiş ormanlardan ibaret bir yer olarak kalırdı.