O gösterişli bir babaydı. Masal kitabından fırlamış bir baba, kılıcı arkasından hafifçe şakırdayan, dünyaya hükmeden bir imparator, bir prens gibiydi. Bir çocuk babasıyla ancak bu kadar gurur duyabilirdi.
Başıma gelen korkunç bir şeydi ama orada dikilip durduğum bir yıl boyunca düşünecek zamanım oldu ve en büyük kaybımın kalbimi yitirmek olduğunu anladım. Aşıkken dünyadaki en mutlu insan bendim, ama kalbi olmayan biri aşık olamaz.
"Ah anlıyorum," dedi Teneke Adam. "Ama neticede beyin dünyadaki en iyi şey değil."
"Sende var mı?" diye sordu Korkuluk.
"Beynim de vardı kalbim de... İkisini de denemiş biri olarak daha çok kalbim olmasını tercih ederim."