albertus

albertus
@beethov
van
488 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
- Şimdi kimi acıyor kimi kınıyor beni hangileri haklı hangileri iyi ama iyiyi haklıyı aramak her zaman gerekli mi, ya benim yaşamam Kalktım bu büyük kente geldim Tozlarla böceklerle kalktım geldim Yalınız sedef kabuklarla geldim Bu kenttir toprak çanaklardan ayrıldım Büyük yapraklardan sular beni sevindirsin Gemilerin limandan çıkışları beni sevindirsin Karanlığa uğramayan ezgiler beni sevindirsin Yalnızlığım sığmadı kente Çünkü dağlara alışıktı bana alışıktı Birden evlere sokaklara çarptı Büzüldü çirkinleşti kıvrıldı Çünkü kentlerin yalnızlığı korkaktır Akçaburgaz'da mutluydum onunla Hoşnuttum ondan Sığlarda balık yavruları gibi kuşkusuz Bir oraya bir buraya bir ormana Bunaldıkça bozgunsuz avuntularım vardı Eski haydutları bilirdim Bir zamanlar Akçaburgaz dolaylarını denize doğru kasıp kavururlardı
Reklam
... Bir türlü koptuğu yere bağlıyamıyordu kendini. Başka hiçbir yere de.
Adile - Şu denizin uğultusu olmasa Unuttuğum pek çok şey olacak Bu saçlarıma üzülüyorum Bazı günler oluyor yetmiyor yaşamama... Soğuk bir şey içmez misiniz
Pencereleri nasıl kapıyorum görseniz Suları sürüyorum ekinleri düşünüyorum Horasanla örülmüş surlarca heryerlerim sımsıkı Ama bir yerden yine sızıyorlar Bir şehir bir elbise çarşısı bir öbek çiçek bir başkasının isteği Şehirler Yine sızıyorlar Çaresiz kuşanıyorum başkalarını
... Çünkü unutmak bana göreydi. Çünkü ben de ölümlüydüm. Ben, Yekta, bunu pek hoş buluyorum.
Reklam