Benim gözümdeyse, adam öldüren her dava cazibesini yitiriyor. Ne denli güzel olursa olsun, çirkinleşiyor, bozulup alçalıyor. Ölümle ittifak yapan hiçbir dava haklı olamaz.
Görüyorsunuz ya, biraraya hiç gelmediğimiz halde, size hitap ediyorum, isminiz var, cisminiz yok; lakin bu kadarı kâfi. Mevcudiyetimiz, vücudumuzla mukayyet değil. Bizler manevi varlıklarız Nermin Hanım. Karanlık ile aydınlık arasında, zamanın aktığı veya donduğu bölgelerde, arama telaşı ve kaybolma endişesi içinde uçuşan ruhlarız. Gönül istiyor ki hep aydınlık olsun, zaman lehimize işlesin ve buluşmanın sevincine nail olalım.
Kısmet.
Bir insanın kısmeti, belki de iki insanın kaderi kesiştiğinde açılıyordur?